In the changing world, cement has become an indispensable item in the construction of every physical structure. Construction of physical structures cannot be thought of without the use of cement. After the Baisakh earthquake of 2072, the use of cement increased rapidly even in remote villages.
Cement is a 'chemical blinder'. Cement binds the sand, gravel and sand together. Generally there are two types of cement, brown and white. Today we are talking about the use of gray cement.
Various types of gray cement have been used in the world market. However, in the context of Nepal, three types of gray cement are being used namely OPC, PPC and PSC. The most commonly used cements are OPC and PPC. OPC is being used for pillars, beams and slopes while PPC is being used for applying plaster and mortar.
मेरो इन्जिनियरिङ्गको पढाई पनि सक्की सकेको थियो ।जिवनमा आमुल परिवर्तन आइ सकेको थियो ।साथीहरु भन्थे मेरा बिचारहरु,आनिबानिहरु अनि मेरो सोचाइहरु सबै परिवर्तन भएका छन ।परिवर्तन भएका थिएनन त केवल पुराना यादहरु .......खुशी...........अनि उन्कई क्युट बेबी सन गौरव....
यस्तै गरी चलिरहेको जिवनमा नयाँ नयाँ पात्रलेहरुले जन्म लिएका थिए ।तीनई मध्य एउटी खास थिइन ।फेस्बुक मार्फत भेट भएको थियो हाम्रो अन्जान साथी को रुप क्रमिक रुपमा बेस्ट फ्रेन्ड हुँदै उन्कै प्रेम प्रस्ताबमा मेरो प्रेमिकाको ठाउ ओगट्न सफल भएकी थिईन उनि...... घर बुटवल......... पक्लिहवा कृषी क्याम्पसमा बि.यजी........नाम गरिमा पौडेल
आज उनको जन्मदिन भएकाले हाम्रो भेट्ने कारेक्रम छ ..उन्कै प्रिय मेरी सुईटमा
ठीक २ बजे म त्यहाँ पुग्दा उनि मलाई नै परख्दै थिइन ।
"मैले धेरै बेर त कुराएन नि"
"छैन म पनि भर्खरै आएको "
"अनी फेरी पनि जन्म दिनको शुभकामना है गरिमा तिमीलाई"
"थेन्क्स... हैन हैन... धन्यवाद हा हा"
मेरा आत्मिय मित्र क्षितिज पौडेल एक कुशल शब्द परिचालक हुन भन्न रुचाउछु म...शब्दहरु सँग खेल्दै कहिले मुक्तक लेख्छन त कहिले कबिता गजल्,सबै उत्कृष्ट र राम्रो सरल हुन्छन ।तिनै साथी क्षितिज पौडेलको कबिता आज या पेश गरेको छु । ए पश्चिमी हो, पठाएकौ छौ है, आफ्ना चाडपर्व, धर्म,इभ,सिभ सबै अनि किन नपठाको नि आफ्नो मेहनतपना, विकास,प्रगती र दक्ष्यता। हामीले मनाइदिएकै थियौ तिम्रा त्यी नासोहरु विर्सिएरै भएनी हाम्रा नया वर्ष, औशी पुर्णिमाहरु यत्तिले नि नपुगेर क्यार्न तान्छौ हाम्रा मान्छे उतै तिर अनि फकाउछौ,लुकाउछौ र हराइदिन्छौ उतै उतै । ह्या लैजाउ तिम्रो चाड,पर्व, उत्सब र धर्मसर्म अनि सके पठाउ तिम्रा बिकास र मेहेनतका केहि अंश यहि नि नसके फर्काउ मेरा दाजु,दिदी हरु तिम्रा भ्यालेन्टाइन,हग डे मनाउन नजान्ने हाम्रा आमाहरु आमा खुवाउने औशी पर्खिरहेछन् ।।।सर्वाधिकार लेखकमा
२०७०-०६-२६ गते मेरो जन्म घर पुगेका थियौ हामीहरु (बाबा,भाई र म)हिनाईको थकान,गाउको माया र गाउले दाजुभाई दिदिबहिनी आमबुवाको गाफ अलिकती भएनी टाडा भएकाथियौ शहर बाट ।सबैको कान देखी कान सम्म मुस्कान देख्दा यो गौरव खुशी नहुनेत कुरै भएन । कुनै कुनै परिवारमा आसु अनि रोधन पनि थियो । घर पुग्दा नपुग्दै गाउले दाई अमृतले हाम्रो गाउ बाट झन्नै १२किमी टाढा रम्मपानीमा रहेको रम्मदेभी मन्दिर जाने प्रस्ताव राख्नु भयो ।शहरको कोलहल बाट गाउमा पुगेका हामीलाई यो भन्दा राम्रो अवसर के हुन्थ्यो र समय बिताउन को लागि तयारी हुन थाल्यो । पुरै १२ किमी हामी ६ जना हिनेरै पार गरै ।सबै हितैसी र सहयोगी भएकाले लामो दुरी हिन्दा पनि थकैको महसुस भएन तर पनि घर अएपछी खुट्टा दुखेर उदुम भयो ।अकस्मात को यात्रा भएकाले केमेरा लान बिर्सियछ मोबाईल कै केमेराले फोटो उतारेम..........यात्राका अलि राम्रा केहि तस्बिर..........
"शान्ती होस्,सफल होस् तिम्रो मनकामना सुख तिम्रो झोलिभरी, यही मेरो सुभकामना "
"पुर्व मेची ,देखी पश्चिम महाकाली, हिमाल, पहाड ,तराइ अथवा देश विदेशमा छरिएर रहनु भए हाम्रा सम्पूर्ण नेपाली दाजुभाई, दिदीबहिनी ,आमाबुवाहरुमा यस महान पर्व श्री बिजया दशमीको शुभ-अवसरमा सुस्वास्थ्य,दिर्घायु, शान्ति, समृद्दी एबम प्रगतिको हार्दिक मंगलमय शुभ-कामना ! "
"दशैको बेला आयो आउ एउटा हिसाब गरौ सबैलाई फाईदा हुने हामी एउटा निसाब गरौ। मित्रतामा शक्ती हुन्छ, जोडौ सबै मित्रुहरु बैरभाब छोडौ अब घटाऊ सबै शत्रुहरु। सबै हामी बराबरी अबसर लाई भाग लगाऔ गुणा गरौ सम्बृदीलाई गरिबीलाई दुर भगाऔ। आशिष थाप मान्यजन्को तिम्रो शक्ती जोडीनेछ जस्ले तिम्रो रिस गर्छ उस्को शेखी तोडिनेछ। फरक यहाँ कोही छैन हामी सबै एकै थरी फुल धेरै माला एउटै हामी सधैं भरी। मान,बुद्धि,धर्म,बिबेक,ज्ञानको होस् फलीफाप रोग्,ब्यदि,दुख ,कष्ट हटुन सबै महापाप । चम्क तिमी सुर्य जस्तै ,फुल तिमी सधैंभरी नाम जस्तो काम तिम्रो,बास्ना आओस वरिपरी दशैं आओस खुशी ल्यओस तिम्रो घरभरी ईष्टमित्र जम्मा हुन सधैं यसै गरी।"
Trade Route Improvement Project TRIP (belahiya-butwal) मा काम गर्छु म, तेसैको अलि अलि लेख्न खोजेको मात्र हो ।गजल लेख्ने प्रयास मा English हालेर लेख्ने कोसिस गरेको हु आस छ मन पराउनु हुनेछ । साहित्यलाइ साहित्यकै रुपमा लिग्दिनु होला । म दामु गौरव, मेरो बारेमा पुरा जानकारिको लागी या जानु होला ।
लेखक :- गौरव नेपाल भैरहवा
माटो filling गर्दा permeability को कुरा हुन्छ हाम्रो साइडमा नया काम गर्द suitability को कुरा हुन्छ हाम्रो साइडमा
बन्दैछ ६ लेन बाटो र पानी बग्ने ढुङ्गको नालि नाला बनाउदा मसलको stability को कुरा हुन्छ हाम्रो साइडमा Vibrater Rollar लगाउछन sub-grade अनि sub-base हरुमा Rollar लगाय पछी Density को कुरा हुन्छ हाम्रो साइडमा level machine र total station प्र्योग हुन्छन यहा धुलोको कारणले visibility को कुरा हुन्छ हाम्रो साइडमा हुन त केही नराम्रो भएको छैन अहिले सम्म् बेला बेलामा safity को कुरा हुन्छ हाम्रो साइडमा
मुक्तक लेख्ने प्र्यास अन्तर्गत १ २ वटा या पेस गरेको छु ।साहित्यलाइ साहित्यकै रुपमा लिग्दिनु होला । म दामु गौरव, मेरो बारेमा पुरा जानकारिको लागी या जानु होला ।
कोही लोकसेवा लडेर जागिरदार भए मेरा यारहरु कोही कला देखाउने कलाकार भए मेर यारहरु म त बालुवा ढुङ्गा र सिमेन्टको सम्वन्ध नियाल्दै हुन्छु कोही मलाईनै यता उता नचाउने ठेकेदार भए मेरा यारहरु
जताततै तहल्का मच्चाउन के के आबिस्कार हुँदैछ गरे अधी पत्य जमाउन सोझा जनतालाई अत्याचार हुँदैछ गरे खै कात्रोमा पनि गोजी सिलाउदै छन भन्छन तै गोजी भरेरा लानलाई भष्टाचार हुँदैछ गरे
आत्म सम्मानमा कसैको घाउ भएपछी राम्रो गर्नेहारुलाई पनि जाउ भयपछी न सकिदो रहेछ चाहेर पनि काम गर्न या जब आफ्नै समाज नै बिकाउ भएपछी
सन शाइन स्कुल बाट २०६५ को एस.एल.सि दिएको हु मैले क्लास १० 'बि' मा पढ्ने साथी हरुको बारेमा र मेरो आनुभव को बारेमा अलिकती लेखेको मात्र हु लग्भग ३ बर्ष अगडी लेखेको कबिता हो यो,साहित्यलाइ साहित्यकै रुपमा लिग्दिनु होला ।कुनै साथी लाई नराम्रो लेखेको भएमा माफी चाहान्छु । - गौरव नेपाल (दामु)
कसैको जिवन सग मेल खाएमा सहितिक प्रयासका रुप मा लिगिदिनु होला । । साहित्यलाइ साहित्यकै रुपमा लिग्दिनु होला । म दामु गौरव, मेरो बारेमा पुरा जानकारिको लागी या जानु होला ।
सधै मलाई हसाउने तिमी मेरो खास भयौ मन मन्दिरमा बसाउने तिमी मेरो खास भयौ देख्दा खेरी हम्रो जोडी डाहा गर्छ संसारले प्रेमको डोरी कसाउने तिमी मेरो खास भयौ तिमी काको म काको थाहा छैन कसैलाई दुइ परिवार मिलाउने तिमी मेरो खास भयौ तिमी र म हिन्दा खेरी जल्छ गरे दुनिया यो दुनियालाई जलाउने तिमी मेरो खास भयौ आजलाइ यती भने अर्को भेटमा आरुकुर तिम्रै बारे लेखाउने तिमी मेरो खास भयौ
आलोचना नै आजको समाजको हर ब्यक्तिको हतियार भएको छ,जो मान्छे ले अरुको आलोचना गर्दछ उसैको नै हाम्रो समाजमा ठुलो आस्ता भएको पायको छु । सामाजिक सन्जालहरुमा पनि आलोचना भएका शब्दहरुलाई सबै ले मन पराउने र आलोचनत्मक जवाफ नै दिने सैली बिकास भएको छ । कस्लाई र किन आलोचना गरी रहेको छ जवाफ दिने लाई नै थाह हुँदैन कती स्तितिमा,आलोचना गर्नै हुँदैन भन्ने त मेरो पनि सोचाई होईन तर आलोचना लाई हाम्रो सस्कृती नबनाउ मेरो बिचार र सोचई यै नै हो । सबैले गलत लाई गलत र सही कुरो लाई सही भन्न पर्छ तर नकरात्मक सोच र कुबिचार आफ्नो मन बाट हटाउनु पर्छ ।सोच सबैको उस्तै हुँदैन तर पनि आलोचना गरेर मात्र आफु चोखो र पबित्र (वा भनु) तै कुरा बाट आचुतो हुन(छु भन्न नि)सकिदैन ।
आलोचनात्मक बिचार र सोच भन्दा पनि सकरात्मक हुनु पर्दछ ।देश बिकास र सफलतामा आलिचनात्मक सोच र बिचारले हानी मात्र गरेको हुन्छ भने सकरात्मक बिचारले आगडी बड्न सहयोग गरेको हुन्छ ।त्यसैले पत्रकार साथीहरु र साहित्यतिक मन भएक साथीहरु आफ्नो रचना तथा लेखहरुमा सकरात्मक सोचका शब्दहरु रख्दा कसो होला ।
-गौरव नेपाल
कतै पढेका,कतै सुनाईयका र कती सभार गरियका जिबन उपयोगी कुराहरु
१. कुनै पनि कुरामा निर्णय गर्दा मन भन्दा दिमागको प्रयोग गर्ने गर्नु होला २. पढाई नै सब भन्दा मह्त्वपुर्ण काम हो भन्ने कुरा कहिल्ये नबिर्सनु । ३. एक अर्काको भावनाको आदर गर्ने गर्नुस। ४. आफु कतै जाँदा आफ्नो नजिकको मित्रलाई भन्ने गर्नुस । ५. बाबु आमा लाई साथी झै सम्झनुहोस । हरेक कुराहरु मिलाएर भन्ने गर्नुहोस । ६. साथीहरुको लह लहैमा लग्नु भन्दा सोचेर निर्णय गर्ने गर्नुहोस । ७. साथीले भन्छ भन्दैमा अफ्नो निर्णय नबदल्नुस, आफ्नो भावनाहरुलाई नियन्त्रनमा राख्नुहोस। ८. पछि पछुताउनुपर्ने कुनै काम नगर्नुहोस। ९. एक अर्का संग भेट्दा सके सकेसम्म एकान्तमा कहिले नभेत्नु । १०. बिश्वासको सिमा निर्धारण गर्नुहोस ।
Hey, I’m Gaurav — but most people know me as DAMU.
Welcome to my digital space!
I’m an engineer, builder, and storyteller from Bhairahawa, Nepal—a city where bricks, beams, and big dreams shaped not just the skyline, but who I became.
For over a decade, I’ve walked through dusty construction sites, spent nights perfecting structural drawings, and led teams that turn blueprints into reality. To me, civil engineering isn’t just a profession—it’s a form of storytelling. Every pillar I help raise and every site I oversee tells a story of people, purpose, and persistence.
🛠️ Why I Do What I Do
When I first started as a Site Supervisor, I had no idea that I’d fall in love with the chaos of construction—the rhythm of rebar, the challenge of tight deadlines, and the quiet joy of seeing something rise from nothing.
As I grew into the role of Project Manager, I discovered that leadership isn’t about giving orders—it’s about solving problems, inspiring people, and showing up with consistency and heart.
Now, as a Site Engineer, I continue to balance structure and soul in everything I build.
But that’s only half my story.
✍️ Building with Bricks… and Words
I’ve always believed that concrete builds structures—but words build connections.
That’s why I started this blog: to explore the intersections of
🧱 Civil Engineering & Innovation
🧠 Career Growth & Life Lessons
🌍 Society, Identity & Everyday Experiences
Whether you’re an engineer, a dreamer chasing goals, or someone simply curious about how buildings (and people) grow—I hope you find something here that resonates.
🌐 A Few Things About Me
💼 Worked on major projects like the Trade Route Improvement Project (Butwal–Belahiya) and led teams at Ideal Design & Construction.
🔧 Use tools like AutoCAD, SketchUp, and RCC design—the way an artist uses a paintbrush.
📚 Fluent in Nepali, English, and Hindi—and I love using all three to tell meaningful stories.
🎯 My goal? To bridge the technical and the human—whether through a well-executed beam or a heartfelt blog post.
सयद मान्छे, समाजिक प्राणी भएकोले होला आफ्नो प्रगती भएको,राम्रो भएको हेर्न र सुन्न चाहन्छ ।कसैको बारेमा राम्रो वा प्रगती गर्यो भने उसको प्रगती र राम्रोमा आफुलाई दाजेर आफुले केही गर्न नसकेको,नसक्ने वा आफ्नो समयनै नराम्रो भन्दै हिनताबोध र तनाब लिन्छ मान्छे ......कहिले हिनताबोध र तनाबमा पुर्पुरोमा हात राख्दै आफ्नै भाग्य र चलिरहेको समय प्रती रिस पोखिरहेका हुन्छन भने कहिले त्यही ब्यक्ती प्रगती र आफ्नो गुण गउदा दुइहात उचालेर रमाइरहेको हुन्छ । बेला बेलामा म र मेरा साथीहरु बिच पनि यस्तै पर्सँगले छलफलको बिषयको बनेर ठाउँ ओग्ट्छ । हामीले धरै चलाउने सामाजिक सन्जाल,बिभिन्न उपन्यास,पत्रपत्रिकामा देखा परेका र लेखिएका ब्यक्तीहरु र कहिलेकाही आफ्नै अलि तलब बडी पाएका र गनिएका साथीहरुको उदाहरण दिदै उनिहरुको प्रगतिमा मन अ्मिलो बनउने गर्दछौ ।
निरन्तर चलिरहने समयले दुख मात्र दिने कित सुख मात्र दिने गर्दैन । यती मात्र हो कि कसैको लागि कुनै पल बढी जस्तो भैदिन्छ त कसैको लागि कुनै अर्को... तर दुख र सुख एउटै सिक्काका दुइ पाटा हुन तेही सिक्कालाई हामी जिबन भन्छौ । एउटा पाटा(दुख) सानो वा थोरै र अर्को पाटा(सुख) धेरै भएर त सिक्काको सोरुप नै आउदैन।
सबैको प्रगति,उन्नति,सुखको दिन आउछ आनी सधै सबैको राम्रो पनि हुँदैन ।आफ्नो क्षमता र भित्री रहरले गरेको काम कहिल्यै खेरा जादैन । मेरो आत्मिय मित्र तथा ग्यास व्यवसायी केशब वेल्वासे भन्छन "भगवानलाई त आफ्नो भक्तको घुइचो हेर्न एक बर्ष कुर्न पर्छ भने हामी त मान्छे" । उनकै शब्द सापट लिएर भन्दा पनि भागवानका कती मन्दिरहरुमा बर्षको एकचोटी मात्र घुइचो हुन्छ तर पनि मन्दिर ले आफ्नो धर्म काम छोडेको हुँदैन भने हामी मान्छेहरुले आफ्नो क्षमता भित्र रहेर गरेको काम किन छाड्ने, आफ्नो काम निरन्तर गरिरहनु पर्छ । प्रगती वा राम्रो पनको घुइचो आउने समयमा हजुरकै ओरिपरी आउछ .............
पोखरको आशामा रमाइ रहेका हामिहरु,क्याम्पसको सौरहा लग्ने कुरोले कती साथी रिसाय कती खुशी भए भने कती नजानी पनि भने तर म त खुशी नै थिय सौरहमा चित्त बुजाउन पनि किन कि क्याम्पसले कोही न लाने निणय पनि लिन सक्थ्यो । धेरै रमाइलो अनि धेरै सम्झना नै सौरहा यात्रा को उपलब्दता बन्यो । लगभग ४५ जाना साथीहरु र ४ जना क्याम्पस स्टाफ भएर कैले छत नभएको गाडी मा यात्रा गर्यौ कैले चितवन निकुन्ज भित्रको सरकारी हात्ती सार अवलोकन , गोही र हरिणनै हाम्रो प्रमुख उपलब्धता बन्यो । छत नभएको गाडीमा यात्रा गर्द केहि नया अनुभव त केहि रमाइलो सम्झना भयो ।
चितवन निकुन्जको बिच भागमा एउटा ताल रहेछ हाम्रो धरै समय नै तेही बित्यो । धेरै फोटो र धेरै सम्झनाहरु केमरमा कैद गरियो । अनि निकुन्ज भित्रै रहेको सङ्रलयको आवलोकन पनि नौलो भयो हाम्रो लागि सम्झन लायक धेरै छन तर पनि सबै लेखेर मात्रै पनि भएन .....आज लाई यती नै...३ ४ दिनमा यस्तै टुटेफुटेका शब्दको साथमा ....
हिजो देखी भैरहवाको मौसम्ले बेला बेलामा आफ्नो रुप परिवर्तन गरिराखेको छ । कती बेला झरर पानी परेको छ भने उतिखेरै घाम को तातो राप, भैरहावाको बाटो पुननिर्माण भैरहेको एस्तितिमा यो मौसम ले ठुलो असर गरेको छ तर पनि खेती बाली को लागी यो बर्षा आबसेक पनि हो । एस्तो मौसम को कारण ले गर्दा भैरहवा सुनसान देखिएको छ । सडकमा गाडिहरु कम गुडेका छन भने सर्बसाधारण पनि आफ्नो घरमै सिमित हुनपरेको छ । भैरहवका कती सडक जल्मन्न भएका छन भने कती सर्बसाधारणको घरहरुमा पनि पानी पसेको देखन सकिन्छ ।
भैरहवा लुम्बिनी गेट
यो मौसमले मलाई काममा अलि फुर्सदिलो बनएको त छ तर पनि म जस्तो ढुल्न रमाउनि र एउटै ठाउ मा बस्न नसक्ने लाई त गाह्रो नै भएको छ तर पनि कलाकार, हास्यव्यंग्यकार हरिवंश आचार्यको आत्मकथा "चिना हराएको मान्छे" को शब्द हरुमा आफुलाई भुलउनी जमर्को गरेको छु । आउने दिनमा पढेर सकेपछी यो पुस्तक्को बारेमा लखने बाचा गर्दै ........ फोटो सौजन्य :-भैरहवको फेसबुक पेज Bhairawa beauty
